My Turn: “Hardcore είναι τρόπος ζωής – Αλληλεγγύη, ενότητα, αξιοπρέπεια, και γαμάτη μουσική”

My Turn
© Natalia Kallinteri

Follow My Turn on:

Facebook | Instagram | Bandcamp | Spotify| Big Cartel | YouTube


Η Έλενα Κουμπαράκη σε μια συζήτηση με τους My Turn.

Γνωρίζω τους My Turn από την αρχή της πορείας τους. Συγκεκριμένα, από το album “Athens”. Λόγω της καλής σχέσης με τα τότε μέλη της μπάντας, αλλά και ακόμα με τον τραγουδιστή τους, Αποστόλη, είναι ένα συγκρότημα που παρακολουθώ στενά.

Άλλωστε δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε συνεργαστεί στο παρελθόν με ποικίλλους τρόπους, όπως για παράδειγμα τον σχεδιασμό κάποιων logo, αφισών, και merch. Για το… κουτσομπολιό, και θέλοντας να ευχαριστήσω τον Αποστόλη δημοσίως, αν δεν μου είχε δώσει την ευκαιρία τότε να ασχοληθώ με το χώρο δε θα ήμουν εδώ να γράφω για τον «λάκκο».

Αξίζει λοιπόν να μάθετε περισσότερα για τους My Turn και όλα όσα προσφέρει και θα προσφέρουν στη σκηνή, ειδικότερα αν θέλετε να συμμετέχετε σε αυτή πιο ενεργά.

Συνεχίζω.

My Turn
© Natalia Kallinteri

Από τα παλιά live κρατάω μια καταπληκτική στιγμή — ένα αποκριάτικο live στην κατάληψη Ματσάγγου στο Βόλο. Είχαμε περάσει εξαιρετικά, και highlight το cover “Straight Edge Revenge” από Project X. Κάθε τους εμφάνιση είναι φυσικά δυναμίτης, επικρατεί μια συνεχής κίνηση, και ένα θερμό feeling που προ(σ)καλεί ακόμα και τους πιο δύσπιστους για singalongs.

Με αφορμή το live των My Turn στο Bad Tooth στις 19 Δεκεμβρίου, είπαμε να κάνουμε μια κουβέντα για να γίνει ένα catch up. Προσωπικά, τονίζω πως η μπάντα ωρίμασε, ο ήχος της είναι πιο σταθερός, και εννοείται πολλά υποσχόμενος.

Τσεκάρετε οπωσδήποτε το τελευταίο τους άλμπουμ “My Turn” αλλά και το πιο πρόσφατο single “Buried Inside”, και βουρ!

Γεια σας παιδιά! Είμαι πολύ χαρούμενη που κάνουμε αυτήν τη συνέντευξη. Πείτε μου μερικά λόγια για την πορεία σας ως τώρα για να σας γνωρίσουν οι αναγνώστες μας πιο αντικειμενικά.

Γεια σου Έλενα! Καταρχήν σε ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη και το suppot στη μπάντα μας με τον ένα ή τον άλλο τρόπο όλα αυτά τα χρόνια!

Οι My Turn ξεκίνησαν το καλοκαίρι του 2010, είμαστε ήδη 11,5 χρόνια μπάντα δηλαδή, και τώρα που το γράφω μου έρχεται ότι δεν καταφέραμε ποτέ να γιορτάσουμε τα 10α γενέθλιά μας όπως το είχαμε προγραμματίσει… Anyway! Η μπάντα ξεκίνησε από τον Μάρκο (τύμπανα), τον Φώτη (κιθάρα) και εμένα (φωνητικά), μετά από λίγο ήρθε και ο Σέργιος στο μπάσο, και σήμερα, μετά από διάφορες αλλαγές μελών, αποτελείται από εμένα στα φωνητικά, τον Γιάννη στο μπάσο, τον Μάικ στα τύμπανα και τον Φώτη ξανά στη κιθάρα!

Έχουμε διάφορες κυκλοφορίες και πολλές περιοδείες και συναυλίες σε Ελλάδα και Ευρώπη όλα αυτά τα χρόνια. Τι άλλο; Παίζουμε hardcore / punk αλλά τα μουσικά μας ακούσματα περιλαμβάνουν και πολύ metal, rap, indie κτλ.

My Turn
© Miltos Kostoulas

Η βάση σας είναι ο Βόλος αν θυμάμαι καλά. Πως είναι η hardcore σκηνή εκεί; Που πιστεύετε πως δίνετε τα καλύτερα performances σας και μοιράζεστε το ίδιο πάθος με το κοινό σας;

Η μπάντα δημιουργήθηκε στην Αθήνα όπου ήταν και η βάση της μέχρι τις αρχές του 2014. Ο πρώτος μας δίσκος μάλιστα είχε τον τίτλο “Athens”. Από το 2014 ας το πούμε πως η έδρα είναι ο Βόλος αν και από το Βόλο στην ουσία, από τη τωρινή σύνθεση, κατάγομαι μόνο εγώ, που δεν είμαι και πάντα στο Βόλο να πω την αλήθεια… Ο Γιάννης είναι από την Καρδίτσα αλλά εργάζεται και μένει μόνιμα Βόλο, και ο Φώτης και ο Μάικ μένουν στην Αθήνα. Οπότε νομίζω ότι στις αφίσες πια θα πρέπει να γράφουμε Βόλος / Αθήνα, χαχα!

Η hardcore σκηνή του Βόλου, όπως και της Ελλάδας γενικότερα, θα έλεγα ότι είναι πολύ πεσμένη. Δεν υπάρχουν νέες μπάντες, και όταν αυτές δημιουργούνται αποτελούνται κυρίως από άτομα ενεργά στη σκηνή χρόνια και όχι νεότερους. Το ίδιο πάνω κάτω ισχύει παντού στη χώρα, δυστυχώς, αν και οι συνθήκες, πολιτικά και κοινωνικά, για την αναγέννηση της σκηνής είναι παραπάνω από ώριμες. Ας ελπίσουμε πως αυτό θα αλλάξει στο άμεσο μέλλον.

Τα καλύτερα performances νομίζω τα δίνουμε στο Βόλο και στην Αθήνα, όπου ας πούμε έχουμε και τον περισσότερο κόσμο, αν και γουστάρουμε τίγκα και επαρχία και προφανώς Θεσσαλονίκη. Έχουμε παίξει σε κάθε γωνιά της Ελλάδας και, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, έχουμε περάσει παντού καλά!

My Turn
© Evaggelos Dimokas


Hardcore είναι πολλά πράγματα. Τι σημαίνει λοιπόν hardcore για εσάς και πως το επικοινωνείτε μέσω της μπάντας σας; 

Τέρμα δύσκολη ερώτηση. Να πω το κλισέ ότι hardcore είναι τρόπος ζωής; Όσο και αν ακούγεται χαζό, για μένα είναι, ξέρω ‘γω… Hardcore είναι να είσαι αληθινός, να μένεις σταθερός στα πιστεύω σου και στις αξίες σου. Αλληλεγγύη, ενότητα, αξιοπρέπεια και γαμάτη μουσική! Μέσω της μπάντας το επικοινωνούμε με τη στάση μας όλα αυτά τα χρόνια και τις συναυλίες μας που χωράνε όλο τον κόσμο εκτός από τους φασίστες.

Οι στίχοι μας έχουν να κάνουν κυρίως με προσωπικές καταστάσεις, σχέσεις, την καθημερινότητα, κοινωνικά ζητήματα και τα ψυχολογικά μου. Αν ψάχνει κανείς στίχους τύπου “εγώ είμαι πιο τρου από σένα”, μάλλον δεν θα τους βρει σε μας.

Συμμετέχουμε όλοι μας περισσότερο ή λιγότερο στη σκηνή… Εγώ και ο Γιάννης είμαστε στη συναυλιακή ομάδα Volos Hardcore Shows, ο Μάικ κάτι κάνει και αυτός με μια συναυλιακή ομάδα τώρα τελευταία στην Αθήνα, δεν μας τα έχει πει ακριβώς ακόμα, ο Φώτης παίζει σε καμιά 10αρια μπάντες, όπως οι Censored Sound, Defrosted, Αόρατη Απειλή, κτλ. Α! Παίζουμε και μαζί στους Final Daze, τσεκάρετε, μόλις βγήκε κασετούλα, θα έχουμε κάποιος και στο live στο Bad Tooth! Ο Μάικ παίζει στους Telma επίσης, groove metal, πολύ δυνατοί και ανερχόμενοι! Εγώ παίζω και στους Ghetto Gospel και σε μια μπάντα από Αγγλία, The Big Takeover, και γενικά ασχολούμαι με διάφορα πραγματάκια μες στη σκηνή!

My Turn
© Petros Dimoulas

Αμερικάνικο ή Ευρωπαικό hardcore; Και γιατί

Το hardcore γεννήθηκε, άκμασε, εξελίχτηκε και συνεχίζει να ανθίζει και να αναπτύσσεται στην Αμερική. Νομίζω δεν υφίσταται σύγκριση, αν και σέβομαι απεριόριστα δεκάδες Ευρωπαικές hardcore μπάντες.

Όμως, όπως και να το κάνουμε, μας έχει επηρεάσει το Αμερικάνικο hardcore, και των 2 ακτών, με μεγάλη κλίση προς την Ανατολική.

Όπως μου είχε πει ο τραγουδιστής των Mindforce σε μια συνέντευξη που τον ρώτησα προβοκατόρικα γιατί hypeάροντε περισσότερο οι Αμερικάνικες από τις Ευρωπαικές μπάντες, “και εγώ θα ήθελα να δω περισσότερους Αμερικάνους παίχτες να παίζουν ποδόσφαιρο στην Premier League αλλά δεν γίνεται”. Αλαζονικό αλλά sad bqut true. Γνώμη μου, πάντα.

Από τι εμπνέεστε για να δημιουργήσετε τη μουσική σας; Είναι οι μπάντες που θαυμάζετε, κάποια εσωτερική αναζήτηση, ή κοινωνικά φαινόμενα αυτά που σας έχουν επηρεάσει;

Μια μίξη απ’όλα! Γράφουμε ό,τι μας βγαίνει γενικά, δεν το πολυσκεφτόμαστε, έρχεται αυθόρμητα!

Τι σημάδια άφησε πάνω σας η κατάσταση της πανδημίας και τι προβλέπετε για το μέλλον των bands / shows στη χώρα μας από τη δική σας σκοπιά;

Η πανδημία μας ακύρωσε τα anniversary shows σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Βόλο, και Σέρρες, και δε θυμάμαι που αλλού, καθώς και 2 συναυλίες στην Ιταλία… Επίσης μας έκοψε τα φτερά και παραμείναμε ανενεργοί για μήνες, ενώ μετά είχαμε την αλλαγή του κιθαρίστα, έφυγε ο Στέλιος μετά από 7 χρόνια και επέστρεψε ο Φώτης. Προσωπικά θα ήθελα να έχουμε κάνει πολλά περισσότερα, αλλά προς το παρόν έχουμε καταφέρει να γράψουμε 3-4 καινούρια κομμάτια, εκ των οποίων τα 2 τα παίζουμε και στα λάιβ. Κάτι είναι και αυτό!

Από τα τέλη του Οκτώβρη παίζουμε κανονικά συναυλίες πάλι και θέλουμε μες στο 2022 να ξαναπάμε στην Ευρώπη για κάποιες μικρές περιοδείες γιατί έχουμε να πάμε από το 2018, αν εξαιρέσεις τα Βαλκάνια. Γενικά όπου μπορούμε παίζουμε! Επίσης μες στο 2022 πρέπει να κυκλοφορήσουμε επιτέλους καινούριο υλικό, άντε να δούμε! Πάντως, γενικά μιλώντας, η πανδημία και η δυστοπική κατάσταση μέσα στην οποία ζούμε, έχει κάνει πολύ κόσμο να χάσει την όρεξή του, κάτι που νομίζω πως πρέπει να το ξεπεράσουμε, αν και χρειάζεται πολύ εσωτερική και εξωτερική πάλη.

My Turn
© George Argyropoulos

Είναι γεγονός πως όλη η underground σκηνή έχει «πέσει» στην Ελλάδα. Σίγουρα και η πανδημία δεν βοήθησε σε όλο αυτό. Γιατί πιστεύετε συνέβη αυτό; Χάθηκε ο rawμαντισμός (sic), φταίει η οικονομική κατάσταση που δεν επιτρέπει στον κόσμο να στηρίζει τα gigs, έκανε ζημιά η υπερπληροφόρηση από το internet και το δήθεν lifestyle;

Η underground hardcore σκηνή ναι, όμως υπάρχει μια μεγάλη άνθιση σε άλλα είδη όπως το post punk, synth punk, και βεβαίως το rap. Η πανδημία όχι μόνο δεν βοήθησε αλλά δυστυχώς έριξε ακόμα περισσότερο τη σκηνή. Για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η hardcore σκηνή στη χώρα σήμερα νομίζω πρωτίστως φταίει η εσωστρέφεια, η απομόνωση / ιδιώτευση, οι διαχωρισμοί και η κλασική μιζέρια που μας διακατέχει. Γκρίνια και μιζέρια.

Επίσης, δε πουλάει το hardcore πια, τι να κάνουμε! Αγγλική γλώσσα, θόρυβος, ε δεν… Και για να κάνω quote και την τραγουδίστρια των Scowl (τσεκάρετε btw, τα σπάνε), “everyone has a place in hardcore, but hardcore is not for everyone”.

Τα χρήματα σίγουρα παίζουν ρόλο, αλλά τρόποι υπάρχουν, μη γελιόμαστε. Εμας που περιοδεύαμε φουλ παλιότερα μας λέγανε πλούσιους, που τη βγάζαμε με 5€ τη μέρα και κοιμόμασταν στα πατώματα. Τεσπα!

Κάντε μπάντες παιδιά, κλείστε συναυλίες για τις μπάντες σας, βγάλτε φανζινς, κάντε δημιουργικά πράγματα, και μη ξεχνάτε ‘από όσα μας ενώνουν πιο λίγα μας χωρίζουν’ (Ομίχλη rulez).

My Turn
© Natalia Kallinteri

 

Θέλω να μοιραστείτε μαζί μας κάτι που θα εμπνεύσει και θα κινητοποιήσει τους νεότερους της «φάσης» (μη με αποπάρετε, χρησιμοποιώ τη λέξη με θετικό πρόσημο) να εμπλακούν πιο ενεργά.

Α, μόλις το απάντησα αυτό, χαχα!

“To the kids belong the future
To the kids belong the streets”

Χωρίς πολύ σκέψη, τζαμάρετε, κάντε μπάντες με τα φιλαράκια σας, δουλέψτε, και να είστε παθιασμένοι με ό,τι κάνετε! Και ας παίζετε και σε 5 άτομα. Πιο καλά έχω περάσει, προσωπικά, σε υπόγεια με 50 άτομα παρά σε πιο μεγάλες συναυλίες με εκατοντάδες.

Και να ταξιδεύετε, να ανοίγει το μυαλό!

My Turn
© George Argyropoulos

Τέλος, θα γκρεμίσετε το Bad Tooth; Τι προβλέπεται;

Ώπα ώπα, δεν γκρεμίζουμε τίποτα. Είναι φίλοι μας στο Bad Tooth, θα μας βάλει χέρι η Αγγελική, χαχα! Πλάκα κάνω, ελάτε να τα σπάσουμε ρε! Πάρτε εισιτηριάκι εγκαίρως γιατί παίζει limited capacity!

Σας ευχαριστώ για ακόμα μια φορά για την κουβέντα. Εύχομαι να τα σπάσετε όπως μόνο εσείς ξέρετε και ελπίζω να συνεχίσετε τη λαμπρή σας πορεία!

Σε ευχαριστούμε πάρα πολύ! Καλή συνέχεια στο Into The Pit! Καλή δύναμη να έχουμε και να μη το βάζουμε κάτω, γιατί έρχονται δύσκολες φάσεις.


Για περισσότερη ελληνική σκηνή, μπορείτε να διαβάσετε επίσης τις συνεντεύξεις των The BuzzDealers, Meet the Maker,  και Nightfall.