Full House Brew Crew – Bare Knuckle

Follow Full House B.C.on:

Facebook | Instagram | Bandcamp| Spotify | Official Site


Γράφει η Έλενα Κουμπαράκη.

Οριακά τελευταία και καταϊδρωμένη, άκουσα το νέο album των Full House Brew Crew, ή αλλιώς FHBC, “Bare Knuckle”.
Θα μου πείτε, καλά είχες κάτι καλύτερο να κάνεις κατά τη διάρκεια του lockdown;
Και θα σας πω πως, απλώς ήθελα να συγκεντρωθώ πλήρως στην ακρόαση του album.
Μην καθυστερούμε, πάμε στο ψητό!

Οι Full House Brew Crew επιστρέφουν δυναμικότερα με την τελευταία τους κυκλοφορία, “Bare Knuckle” (σ.σ.: 27 Νοεμβρίου 2020).
Είναι μια μπάντα ενεργή από το 2009, με δύο άλμπουμ στο ιστορικό της, το “Bet It All” (2011) και “Me Against You” (2018).
Το “Bare Knuckle” όμως τολμώ να πω πως βγήκε για να κάνει ένα σοβαρό statement.

Με όλη την εκτίμηση που έχω στον Βαγγέλη Καρζή (σ.σ.: φωνητικά, κιθάρα) παραδέχομαι πως φαίνεται ξεκάθαρα η μουσική παιδεία, γνώση και τριβή που κατέχει.
Το “Bare Knuckle” είναι μια ολοκληρωμένη δουλειά, και πολύ προσεγμένη.
Εν ολίγοις, it’s no joke.
Φυσικά δεν περίμενα κάτι λιγότερο από τους FHBC.

Ας το πιάσω από την αρχή λοιπόν.
Το εξώφυλλο του άλμπουμ (εγώ τα κοιτάω αυτά να ξέρετε) είναι πολύ inviting, και παραπέμπει σε ήχους μεγατόνων.
Ειλικρινά, περίμενα πως θα είναι πιο «μάτσο» ο ήχος τους, πιο hardcore, όμως δεν λείπει από πουθενά η γκρούβα και η μελωδικότητα.
Well played!
Ίσως αυτό είναι όμως παραπλανητικό για μερικούς που γνωρίζονται πρώτη φορά με τους FHBC.
Για να εξηγούμαι και να μην παρεξηγούμαι, βλέποντας το cover θα περίμενε κανείς ήχους τύπου Hatebreed.
Το τι ακολουθεί όμως αφού πατήσει κανείς το play, είναι μία άλλη ιστορία.

Ξεκινώντας ήπια, με το “Cult of Misery”, οι FHBC προετοιμάζουν το έδαφος γλυκά αλλά με γερές βάσεις.
Το ουσιαστικό impact του άλμπουμ έρχεται και κάθεται στα αυτιά του ακροατή λίγο πιο μετά με το ομώνυμο κομμάτι “Bare Knuckle”.
Τώρα μιλάμε.
Γρηγοράδα, γρέζια, τούκα-τούκα και ομαδικά vocals.
Στο ρεφρέν βλέπουμε ξεκάθαρα τη γκρούβα και τη μελωδικότητα που προανέφερα.
Ωωωωραία!
Κομματι-σταθμός φυσικά το Black Flag”, πιασάρικο, ανεβαστικό, σκληρό, συγκινεί και τους πιο απαιτητικούς.
Έχει και βιντεοκλίπ—να το δείτε!

Και τώρα θα πρωτοτυπήσω.
Ενώ το “Black Flag” θεωρείται από πολλούς το κομμάτι-σταθμός του album, εγώ θα πω πως με συγκίνησε ιδιαίτερα το “Shuffled Deck”, το ένα από τα δύο πιο “αργά” κομμάτια του δίσκου μαζί με το “Buried Hope”.
Παρά το γεγονός πως είμαι λάτρης της βαβούρας και της “γκαρίδας”, αυτό το track είναι ΕΠΟΣ. Με κεφαλαία.
Κρυμμένο διαμάντι να το πω;
Τα όργανα σε ηδονή, μελωδία στο φουλ, και κλείσιμο γι’ ανατριχίλες, με βρυχηθμούς που σου σκάνε στα μούτρα σαν χαστούκια!

Συνολικά, περίμενα να κοπανηθώ περισσότερο με το “Bare Knuckle”, αλλά ακόμα κι αν δεν συνέβη αυτό, το απόλαυσα πολύ και βρήκα νόημα σε κάθε κομμάτι.
Αυτά να τα λέμε!
Ίσως φταίει που η πρώτη μου επαφή με την μπάντα ήταν σε live, και αν τους έχετε δει, καταλαβαίνετε για τι πράγμα μιλάω.
Σε συναυλία τους, κανείς δεν μένει ασυγκίνητος. End of story.

Αναμένω λοιπόν να ακούσω την καινούρια τους δουλειά και ζωντανά, να το βιώσω στο πετσί μου full on.
Και είμαι απόλυτα σίγουρη πως δεν θα με απογοητεύσουν οι Full House Brew Crew.
Είναι επαγγελματίες και μουσικάρες, με άπειρη εμπειρία on stage.

Για λάτρεις των Godsmack, Pantera, Potergeist, είναι ένας δίσκος άχαστος.
Καλή ακρόαση και πάντα με εκτίμηση και respects στον Βαγγέλη Καρζή.
Στηρίζουμε και αγαπάμε λέμε!